درمان خارش پوست

برای درمان خارش، اول باید علت آن را فهمید و بدون این مهم، فائق آمدن بر خارش بسیار مشکل است. اما برخی اقدامات وجود دارد که می توانند به تخفیف خارش کمک کنند، مثلا خنک نگه داشتن محیط و پرهیز از حمام داغ و لباس پشمی.

خشکی پوست یکی از علل مهم خارش است، لذا در بیمارانی که از خشکی پوست  رنج می برند، چرب نگه داشتن پوست برای تخفیف خارش اهمیت بسیاری دارد

در افراد مسن که در فصل سرما، دچار خارش پوست می شوند، خشکی یک علت مهم و شایع است که باید مراقب استفاده از شوینده های نامناسب پوست و استحمام مکرر که باعث خشکی پوست می شوند بود و مرتب از کرم مرطوب‌کننده استفاده نمایند.

برخی داروهای موضعی می توانند موجب کاهش خارش های موضعی شوند، مانند بی حس کننده های موضعی (مثل کرم لیدوکائین یا ژل بنزوکائین) و برخی آنتی هیستامین های موضعی مثل کرم داکسپین.

محلول های موضعی حاوی کامفور یا فنتول نیز می تواند خنک کننده و تخفیف دهنده خارش باشند.

کورتون موضعی در برخی موارد که علت خارش، التهاب است مثل اگزما می تواند مفید باشد. کرم یا لوسیون کالامین نیز می تواند مفید باشد.

باید توجه داشت که تمام داروهای موضعی گاهی می توانند خود موجب ایجاد آلرژی و حساسیت و تشدید خارش شوند، بنابراین مصرف این داروها باید زیر نظر پزشک و متخصص پوست باشد تا بتواند اتفاقات احتمالی را مدیریت نماید.

از نظر داروهای خوراکی، داروهای آنتی هیستامین از شایع ترین داروها برای تخفیف خارش می باشند. بسیاری از این داروها خواب آور بوده و به خصوص در افرادی که رانندگی می کنند یا در افراد مسن باید بسیار مراقب بود.

از برخی داروهای مخدر مثل نالوکسان و نالترکسون نیز اثرات ضدخارش دیده شده است و در نهایت از نور درمانی نیز می توان در برخی خارش ها استفاده کرد. مثلا در بیماران مبتلا به اگزمای سرشتی یا بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه.

به یاد داشته باشید که هر نوع دارویی (چه موضعی و چه خوراکی) باید تحت نظر پزشک مصرف شود و از مصرف خودسرانه آنها خودداری کرد.

اگر دچار خارش پوستی هستید و علت آن را نمی دانید پزشک متخصص پوست می تواند با پیدا کردن علت خارش (ناشی از بیماری پوستی یا غیر پوستی)، به رفع یا حداقل تخفیف خارش شما بسیار کمک کند.

برای دیدن مطالب بیشتر کافیست کلیک کنید

درمان درد قوزک پا

درد قوزک چیزی نیست که سرسری گرفته شود. اگر بعد از آسیب‌دیدگی درمان مناسب انجام نشود، یا در درمان تأخیر شود، ممکن است گرفتاری‌های مختلفی بروز کند. در اینجا پیشنهاد‌هایی برای تسکین درد ارائه می‌گردد.

اصول چهارگانه را رعایت کنید. استراحت، یخ گذاشتن، بستن و بالا گرفتن قوزک از اولین کارهای بعد از آسیب دیدگی قوزک و درد آن است.

استراحت لازم است، چون از تحریک قوزک آزرده ممانعت می‌کند. استراحت در بستر بهتر است، و اگر ناچار به حرکت هستید، از عصا یا چوب زیر بغل استفاده کنید. گذاشتن یخ بر روی آن، چند بار در روز و هر بار به‌مدت ۱۵ دقیقه، با بی‌حس کردن انتها‌های اعصاب و انقباض مویرگ‌ها برای جلوگیری از خونریزی بیشتر، التهاب دردناک قوزک را کاهش می‌دهد.

قوزک را با باند کشسان یا با استفاده از پابند مخصوص بی‌حرکت کردن آن ثابت کنید. قوزک را با گذاشتن یک بالش در زیر آن بالا نگه دارید تا مایع جمع شده در آن تخلیه شود. اصول چهارگانه را به‌مدت سه تا پنج روز رعایت کنید.

از مسکن استفاده کنید. آسپیرین، ایبوپروفن، و استامینوفن می‌توانند درد قوزک آزرده را کاهش دهند.

پاشنه را بلند کنید. می‌توانید با گذاشتن یک بالشتک در داخل کفش یا بلند کردن پاشنه کفش، درد کشیدگی تاندون آشیل را کاهش دهید. یک تا یک و نیم سانتی‌متر کافی است. بالشتک را از داروخانه تهیه کنید.

برای دیدن مطالب بیشتر کافیست کلیک کنید

التهاب لوزه ها

در حال حاضر ثابت شده است که اولا اعضای لنفی در گلو نقش مهمی را در ایمنی بدن دارند. ثانیا برداشتن لوزه و آدنوئید تاثیر چندان زیادی در کاهش عفونتهای مجاری فوقانی ندارند. برداشتن لوزهها و آدنوئید در اطفالی که دچار نقص سیستم ایمنی (هیپوگاماگلوبولینمی )‌هستند نه تنها سودمند نیست بلکه مضر نیز می باشد.

مواردی که عمل لوزه با صلاحدید پزشک مربوط ممکن است انجام شود، عبارت است از

    عفونتهای حاد چرکی تکرار شونده لوزه ها
    هر عفونت با تب بالا در لوزه بچه ها که منجر به تشنج شود.
    عفونتهای مزمن لوزه که به درمانهای دارویی جواب ندهد.
    بوی بد دهان که به علت مشکلات معده و دندانی نباشد.
    بزرگی یک طرفه لوزه مشکوک به بدخیمی
    آبسه اطراف لوزه.
    بزرگی لوزه ها در اثر عفونتهای باکتریال که به درمان طبی پاسخ نداده و انسداد راه هوایی حاد ایجاد کند.
    وقفه تنفسی هنگام خواب و تنفس با دهان باز در شبها
    بزرگی لوزه ها در حدی که در خط وسط به هم برسند.
    اختلال در اکسیژن رسانی به سبب انسداد راه هوایی ناشی از بزرگی لوزه ها که به عوارض ریوی بینجامد.
    اختلال در رشد عمومی به خصوص در بچه ها
    اختلال در گفتار ناشی از بزرگی لوزه ها و آدنوئید
    اختلال در رشد استخوانهای فک و صورت به علت تنفس در دهانی طولانی مدت در بچه ها.
    لوزه ها حفره حفره که باعث گیر کردن مواد غذایی در داخل آنها شود.

چه زمانی عمل برداشتن آدنوئید انجام می گیرد؟

مواردی که عمل برداشتن آدنوئید با صلاحدید پزشک مربوط ممکن است انجام شود عبارت از :

    عفونتهای چرکی مکرر آدنوئید
    خروپوف کردن دائمی شبانه به دلیل بزرگی آدنوئید
    تنفس دهانی هنگام خواب
    عفونت مزمن گوش میانی که به علت بزرگی آدنوئید باشد.
    وقفه تنفسی هنگام خواب
    اختلال در اکسیژن رسانی به سبب انسداد راه هوایی ناشی از بزرگی لوزه ها که به عوارض ریوی بینجامد.
    اختلال در بلع یا گفتار
    اختلال در رشد استخوانهای فک و صورت
    سینوزیت مزمن بیش از ۳ تا ۵ باز به علت بزرگی آدنوئید در بچه ها

چه عواملی در عمل لوزه و آدنوئید موثر می باشد؟

    سرماخوردگی
    داشتن تاریخچه اختلال خونی در بیمار یا بستگان
    اختلال در بلع غذا
    باز بودن دهان در شب ها و تو دماغی حرف زدن
برای دیدن مطالب بیشتر کافیست کلیک کنید

با میوه کبد چرب را درمان کنید!

توت ها

توت ها این میوه های خوشمزه که انواع مختلفی دارند یکی از منابع غنی انتی اکسیدان به شمار می روند. این نوع میوه ها غنی از آنتی اکسیدان است و کبد را ترمیم می کند. برای دفع چربی از سلول های کبد، از انواع توت ها استفاده کنید.

لیمو

لیمو یکی از بهترین و پرطرفدارترین میوه های فصل تابستان و زمستان است اما نوع ترش ان برای درمان کبد چرب بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد .نوشیدن یک لیوان آب که در آن عصاره یک لیموترش تازه وجود دارد در آغاز روز می تواند بهترین دارو برای پیشگیری از ابتلا به کبد چرب باشد. از آنجا که لیمو سرشار از ویتامین C است و به عنوان یک آنتی اکسیدان می تواند نقش موثری در هضم و جذب مواد مفید در بدن داشته باشد، قابلیت زیادی در پیشگیری و درمان کبد چرب دارد.

لبو و آب لبو

لبو را حلقه حلقه کنید خشک کنید روی بخاری یا شوفاژ بعد پودرش کنید مثل زعفران دم کنید برای رنگ غذا یا دسر.
آب لبو را درقالب یخ بریزید هر وقت لازم داشتید یک حبه رااز فریزر دراورید برای تزیین پلو، رنگ دسر،رنگ فرنی، حتی رنگ مربا به، اگر رنگ نداشت زیرا آب لبو بهترین درمان کم خونی است.
آب لبو یکی از راه های طبیعیه درمان پوکی استخوان است. خوردن یک لیوان آب لبو در صبح و شب در درمان فشار خون بالا موثر است. یکی از راه های درمان کبد چرب نوشیدن آب لبو است.
خوردن آب لبو از ابتلا به فراموشی و آلزایمر در سنین بالا جلوگیری می کند. آب لبو در درمان سرطان خون ،موثر است.

برای دیدن مطالب بیشتر کافیست کلیک کنید

پاتولوژی چیست؟

آسیب شناسی(Pathology ) از نظر لغوی از دو واژه پاتو(Patho= pathos ) به معنی رنج، درد و عذاب و لوژی(logy= logos) به معنی مطالعه تشکیل شده است. به عبارت اختصاصی تر آسیب شناسی ، دستورالعملی است ارتباطی که علوم پایه و تجربیات بالینی را در بر گرفته و به منظور مطالعه تغییرات ساختاری وعملکردی در سلولها، بافتها و اندامها که زمینه بیماریها(Diseases) را بوجود می آورند اختصاص یافته است. آسیب شناسی عبارت است از مطالعه اختلال در مولکولها، سلولها، بافتها و عملکرد که در ارگانیسم های زنده در پاسخ به عوامل آسیب رسان یا محرومیتها رخ می دهد. بسیاری از این عوامل ترکیبات شیمیایی هستند که اغلب شامل فرآورده های دیگر ارگانیسم ها که مهمترین آنها میکروارگانیسم های پاتوژن( بیماری زا )، می باشند. دیگر عوامل آسیب رسان اشکال متنوع انرژی از قبیل گرما، تشعشعات و نیروهای مکانیکی هستند که در مقادیر زیادی اعمال می شوند. ضمن اینکه بیشتر شرایط مرضی، ناشی از در معرض قرارگرفتن بافتهای بدن با مواد آسیب رسان می باشد، ولی محرومیت از عناصر غذائی ضروری، از قبیل پروتئین ها،‌ مواد معدنی، ویتامین ها، آب و اکسیژن نیز ممکن است به همان اندازه دارای آثار مضر و تخریب کننده باشد. فاکتورهای ژنتیکی نیز ممکن است دارای نقش مهمی در آسیب شناسی باشند.

به طور سنتی،‌ مطالعه آسیب شناسی به دو قسمت آسیب شناسی عمومی(General pathology ) و آسیب شناسی اختصاصی یا سیستمیک(Special or systemic pathology ) تقسیم می گردد. اولی در خصوص مطالعه واکنشهای پایه و اساسی سلولها و بافتها نسبت به محرکهایی که زمینه همه بیماریها را بوجود می آورند متمرکز شده است. در حالیکه دومی پاسخهای ویژه ارگانها و بافتهای اختصاصی نسبت به محرکهای کم و بیش شناخته شده را مورد بررسی و مطالعه قرار می دهند.

واژه کلیدی در تعریف آسیب شناسی، واژه پاسخ(Response) است، ‌که عبارت است از طیف وسیعی از واکنشها که از آسیب برگشت پذیر تا آسیب برگشت ناپذیر و مرگ تا دگرگونیهای بدخیم را دربرمی گیرد. زمانیکه″پاسخ″ باعث اختلال در سلامتی و صحت(Well – being ) موجود زنده گردد،‌ تحت عنوان بیماری قلمداد می شود. بدن تحت تأثیر محرکهای نرمال زیادی قرار می گیرد، که نسبت به آنها همانگونه که به محرکهای غیر نرمال و آسیب رسان واکنش نشان می دهد، پاسخ می دهد. به عنوان مثال، روند های آتروفی و نکروز که در سیر تحلیل رفتن طبیعی(Involution) طبیعی تیموس رخ می دهد بی شباهت به آتروفی و نکروزی که در اثر اختلال در تأمین خونرسانی به یک اندام یا بافت رخ می دهد،‌ نیست. برخی پاسخها، مثل مرگ سلول در اثر آنوکسی،‌ پاسخهای پاسیو هستند، ‌در حالیکه بیشتر پاسخها،‌ از قبیل آماس، ‌پاسخ اکتیو بوده و در بیشتر موارد نشان دهندة مکانیسم های نرمال دفاعی و نجات دهندة زندگی می باشند. در بعضی موارد، این مکانیسم های محافظتی عامل آسیب رسان را در همان ابتدا خنثی یا حذف کرده و در نتیجه بیماری که از نظر بالینی قابل تشخیص باشد شکل نمی گیرد. در موارد دیگر،‌ این واکنشها کمتر مؤثر بوده و بیماری متعاقب آن اغلب شدیدتر خواهد بود،‌ در این موارد،‌ بیمار ممکن است ناهنجاریهای سیستمیک متنوع یعنی سمپتوم(Symptoms ) و همچنین علائم قابل رویتی(Signs) را به عنوان پی آمد پاسخ تجربه کند. وقتی چنین واقعه ای رخ می دهد، بیمار دارای بیماری بالینی بوده که ممکن است کشنده باشد. در بعضی مواقع، این مکانیسم های دفاعی طبیعی به بیراهه رفته، منجر به آسیب های بیشتری به میزبان می گردد. بنابراین،‌ واکنشهای دفاعی میزبان،‌ ممکن است از نظر تأثیر پذیری و شدت بسیار متنوع باشند، ممکن است بدون اینکه تشخیص داده شوند پیش روند یا همراه با درجات متنوعی از بیماریهای بالینی باشند، ممکن است مفید بوده یا منجر به آسیب بیشتری گردند و ممکن است نجات بخش زندگی یا کشنده باشند.

آسیب شناسها باید قادر به تشخیص این نکته باشند که تمامی این واکنشها، واقعی،‌ ثابت و قابل تشخیص بوده و همچنین باید آگاه از فوائد و مضرات این واکنشها در میزبان باشند. از آنجائیکه محیط دائماً در حال تغییر است، حیوانات کاملاً به محیط پیرامون خود آداپته نشده اند و در نتیجه شانس کمی برای آنها باقی خواهد ماند.

چهار قسمت یک بیماری که محور اصلی آسیب شناسی را تشکیل می دهند عبارتند از:

    (Etiology) علت بیماری
    مکانیسم های رشد و پیشرفت آن (Pathogenesis)
    تغییرات سلولی ایجاد شده در سلولها و ارگانهای بدن Morphologic changes))
    پیامدهای فونکسیونال ناشی از تغییرات مرفولوژیک (clinical significances)

اتیولوژی یا علت بیماری، این نکته که بیماریها یا سمپتوم های غیرطبیعی معلول˝ و به دنبال علتی رخ می دهند،‌ به اندازه تاریخ ثبت شده بشری قدمت دارد.

از دید پیروان افلاطون(Acadian 2500BC) ، ‌اگر کسی بیمار می شد، علت آنرا قصور خود بیمار می دانستند (مثلا” گناهی که انجام داده بود ) ‌یا علت آنرا به عوامل خارجی نسبت می دادند مثل سرما،‌ ارواح شیطانی و خدایان. از دید علوم مدرن،‌ دو طبقه عمده از عوامل اتیولوژیک وجود دارند، ذاتی یا ژنتیک و اکتسابی( مثل عفونی، تغذیه ای، شیمیائی، فیزیکی ). ‌دانش یا کشف علت اولیه در واقع ستون فقراتی است که بر اساس آن تشخیص می تواند بنا نهاده شود، بیماری شناخته شود، یا درمان شکل گیرد. با اینحال موضوع یک عامل اتیولوژیک برای یک بیماری – که از مطالعه عفونتها و اختلالات ژنی منفرد بوجود آمده – دیگر کارائی ندارد. فاکتورهای ژنتیک بوضوح در ایجاد برخی بیماریهای شایع با منشاء محیطی مثل آترواسکلروزیس و کانسر دخالت دارد، و محیط نیز ممکن است تأثیرات عمیقی در برخی بیماریهای ژنتیک داشته باشد.

پاتوژنز؛ عبارت است از مجموعه توالی وقایع رخ داده در پاسخ سلولها یا بافتها در مقابل عامل اتیولوژیک که از تأثیر عامل محرک اولیه تا در نهایت نمودار شدن بیماری، اشاره می کند. مطالعه پاتوژنز همچنان یکی از حیطه های عمده و مهم آسیب شناسی است.

تغییرات مرفولوژیک؛ تغییرات مرفولوژیک به تغییرات ساختمانی در سلولها یا بافتها اشاره می کند که یا مشخصه بیماری هستند یا از نظر تشخیصی برای روند اتیولوژیک حائز اهمیت می باشند.

بی نظمی عملکردی و اهمیت بالینی؛ ماهیت تغییرات مرفولوژیک و توزیع و گسترش آنها در ارگانها یا بافتها در عملکرد طبیعی تداخل ایجاد کرده و تعیین کننده جلوه های بالینی(Symptoms and signs ) ، دوره و پیش گوئی بیماری می باشد.

تمام اشکال آسیب بافتی که با تغییرات مولکولی و ساختمانی در سلولها آغاز می شود،‌ موضوعی است که اولین بار توسط رودولف ویرشو(Rudolf Virchow) ، که پدر آسیب شناسی نوین شناخته شده است، ارائه گردید.

برای دیدن مطالب بیشتر کافیست کلیک کنید